Ana SayfaDünyaBulgaristan'dan zorunlu göçe maruz kalan mağdurlar Sofya'dan 'resmi özür' bekliyor
spot_img

Benzer Haberler

Featured Artist

Kaleb Black

Painter

Kaleb started this adventure 7 years ago, when there was no real voice protecting the environment. His masterpieces promote saving the Earth.

Bulgaristan’dan zorunlu göçe maruz kalan mağdurlar Sofya’dan ‘resmi özür’ bekliyor

Bulgaristan’ın 1984-1989 yıllarında Türklere uyguladığı asimilasyon siyasetinden kaçan, Türkiye’ye “zorunlu göç”ün şahitleri 32 yıldır acılarının dinmediğini ve Bulgaristan devletinden “resmi özür” beklediklerini söyledi.

Bulgaristan’ın 1984-1989 yıllarında Türklere uyguladığı asimilasyon siyasetinden kaçan zarurî göçün şahitleri, AA muhabiriyle o periyoda ilişkin his ve fikirlerini paylaştı.

Bulgaristan’da asimilasyon mağduru, Türk siyasi mahkumu ve Bulgaristan Göçmenleri Kültür ve Dayanışma Derneği Lideri Sebahin Ahmetoğlu, 1989’da zarurî göçle Türkiye’ye göç ettiğini belirterek “Bu göçün ana nedeni, 1877-78 Osmanlı-Rus savaşı sonrasında Bulgaristan devletinin sistematik bir formda, ülkeyi Türklerden arındırma siyasetinin bir sonucudur. 1900’lü yıllarda bu siyaset daha da zalimce ve katliam boyutuna ulaşan mezalimler sonucunda beşerler göçe zorlandı.” sözlerini kullandı.

Ahmetoğlu, 1950’den sonra da bu siyasetlerin devam ettiğini ve Türk nüfusunun süratle çoğalmasından kaynaklı olarak 1984’te de isim değiştirme ve asimilasyon siyaseti çerçevesinde mecburî göçe zorlandıklarını söyledi.

Türklere yapılan asimilasyon siyasetlerinin mecburî göç öncesinden çok daha eski bir tarihe dayandığını vurgulayan Ahmetoğlu, baskı, zulüm ve asimilasyonun bir devlet siyaseti olduğunu, tek emelinin ise baskı yoluyla etnik paklık olduğunu belirtti.

Görüntü: Bulgaristan muhaciri Ayşe Teyze: Atatürk’ün fotoğrafını tanımayınca herkes birinci sınıftan başladı

Kimliksiz ve hafızasız bırakmayı amaçladılar

Ahmetoğlu, Bulgaristan’da yaşayan Türklerin, “İslam ve Türk” kimliğinin olduğunu ve Bulgar devletinin bu iki kimliği Türklerden alarak onları hafızasız bırakmak istediklerine dikkati çekti.

Bulgaristan’ın mecburî göç sonrası ekonomik olarak da çöküş yaşadığını kaydeden Ahmetoğlu, “Bulgaristan, totaliter rejimin en katı uygulandığı, komünist rejimin en katı uygulandığı ülkelerdendir. Bizim, totaliter rejimden sonra siyasi bir geleneğimiz oluşamadı. En küçük harekette yerle bir edildik. Beşerler o derece sindirilmişti ki ismini söylemekten acizdi.” dedi.

“İsim değiştirme sonrasında Türklerin kaybedeceği hiçbir şey kalmadı”

Bulgaristan’da yaşayan Türklerin en ağır koşullarda çalıştığını, hiçbir formda ülkenin yasal hudutları dışında kalmadıklarını aktaran Ahmetoğlu, şöyle devam etti:

“İsim değiştirme sonrasında, Türklerin kaybedeceği hiçbir şey kalmadı. Birkaç bin kişi reaksiyon gösterdi lakin aslında reaksiyon gösteren milyonlar vardı. Aleni bir formda reaksiyon gösteren kanaat liderlerini, tehlike olarak gördükleri insanları topladılar. Bu bir sindirme, gözdağı verme siyasetiydi. Ben toplam 5 yıl cezaevi ve sürgünde kaldım.”

Ahmetoğlu, mecburî göç başlamadan evvel siyasi mahkumların huzursuzluk çıkarabileceği ve önderlik yapabileceği tasasıyla 3 bin kişinin Avrupa’ya gönderildiğini söyledi.

Bulgaristan’ın mecburî göç öncesi yaptıkları baskı ve zulümlerle kendi anayasasına muhalif hareket ettiğini vurgulayan Ahmetoğlu, “Tek bir kişi bununla mahkum edilmedi, rastgele bir hesap sorulmamıştır.” dedi.

26 Aralık 1984’te Bulgaristan’ın Kırcaali vilayetine bağlı Killi bölgesinde isim değiştirme uygulamasını protesto etmek için toplanan Türk ahalinin içinde, annesinin kucağındaki 17 aylık “Türkan bebek”in silahla öldürüldüğünü hatırlatan Ahmetoğlu, Bulgar polisinin olay sonrası tutanaklarda, “Annesinin kucağında boğularak öldürülmüştür.” halinde düzmece bir tutanak tuttuğunu aktardı.

Ahmetoğlu, mecburî göç sonrası Türkiye’nin kendilerine konut sahipliği yaptığını anımsattı.

Naim Süleymanoğlu’nun ilticası sonrası Bulgaristan’daki Türk asimilasyonun dünyaya duyurulduğunu ve bunun kendileri için bir devir noktası olduğunu belirten Ahmetoğlu, “O göçün acısı dinmedi, intikam Türk’e yakışmaz ancak en azından Bulgar devletinin çıkıp resmi olarak bunu kabul etmesi ve telafi edici adımlar atması gerekirken hiçbir adım atılmış değil.” dedi.

Ahmetoğlu, “resmi özür” beklediklerini vurgulayarak “Eski Doğu Bloku ülkelerden geçmişiyle hesaplaşmayan tek devlet, Bulgaristan’dır. Resmi özrü bekliyoruz ve beklemeye devam edeceğiz.” tabirlerini kullandı.

Naim Süleymanoğlu’nun kardeşi Muharrem Süleymanoğlu da Turgut Özal periyodunda Türkiye’ye geldiklerini belirterek Bulgaristan’da zulmü gaddar bir halde yaşadıklarını, ağabeyinin bu zulmü dünyaya duyurduğunu kaydetti.

“2 milyon Müslüman Türk’ün sesini duyurmak için yaptım”

“Ağabeyim 1 yıldan uzun bir mühlet boyunca hangi yarışta iltica edeceğini düşünüyordu. 1986’da iltica etti. İltica ettiğinin sonraki günü haberi duydum, bunu duyunca içim ferahladı.” sözlerini kullanan Süleymanoğlu, ağabeyinin olimpiyatlarda en yakın rakibinden 10-15 kilogram daha fazla kaldırdığında basın mensuplarına, “2 milyon Müslüman Türk’ün sesini duyurmak için yaptım.” dediği bilgisini paylaştı.

Muharrem Süleymanoğlu, ağabeyinin 1985’te dünya şampiyonu olduğunu hatırlatarak “Bir belediye ağabeyimi davet etmişti, ağabeyimin ismini o merasimde değiştirdiler. Ağabeyimin o gün iltica etme kararı aldı. O gün ismi değişmeseydi tahminen ağabeyimi iltica etmezdi, o derece ağabeyimi etkiledi o isim değişikliği.” dedi.

Naim Süleymanoğlu’nun ilticasının Bulgaristan Türklerinin sesi olduğunu belirten Süleymanoğlu, “Ağabeyim iltica etmeden evvel, A Ulusal Takım’daydı. Bulgaristan’da, eşyalarını alırken şöyle bir diyalog geçti ortamızda; Ağabeyime ‘Kupayı al gel.’ dediğimde, ‘Kupayı alacağız da gerisini bilmem.’dedi. Orada bana bir ipucu verdi aslında.” diye konuştu.

Bulgaristan-Türkiye sonu sayesinde akıbetlerinin Bosna Hersek’teki Müslümanlarla birebir olmadığı değerlendirmesinde bulunan Süleymanoğlu, Sofya’dan “resmi özür” beklediklerini kaydetti.

“Elimize bir kağıt modülü tutuşturdular, artık yeni isminiz bu diye. Bunları hatırladıkça içimiz kan ağlıyor”

Mecburî göç şahitlerinden Gülşen Ahmetoğlu ise 1989’da 24 saat içinde ailesiyle birlikte doğdukları toprakları terk etmek zorunda olduğunu belirterek “Elimize bir kağıt kesimi tutuşturdular, artık yeni isminiz bu diye. Bunları hatırladıkça içimiz kan ağlıyor. Üniversiteye başvurduğumuzda Türk ismimizi kabul etmediler, Bulgar isimlerini dayattılar. Üniversitede arkadaşlarla bâtın zımnî Türkçe konuşuyorduk, zira her seferinde ceza kesiyorlardı. Her hususta ayrımcılık yapılıyordu. Sürgün ettikleri bölgede bana öğretmenlik hakkı tanımadılar.” dedi.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Son Haberler